Jesienne
nawożenie rzepaku

Powierzchnia uprawy rzepaku ozimego w Polsce szacowana jest na około 800 tys. ha. Patrząc na całą agrotechnikę szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie optymalnych warunków do rozwoju tej rośliny już w okresie jesiennym, bo to właśnie one wpływają w największym stopniu na powodzenie uprawy.

 

Kluczowym czynnikiem mającym olbrzymi wpływ na rozwój rzepaku jest zaopatrzenie roślin w składniki pokarmowe. Rzepak zalicza się do roślin o bardzo dużych potrzebach pokarmowych. Przy zakładanym plonie na poziomie 4 t roślina ta pobiera około 240 kg N, 120 kg P2O5, 320 kg K2O, 100 kg Ca, 32 kg Mg oraz 60 kg S oraz znaczne ilości mikroelementów z których najważniejszy jest bor (jesień - 100-200g/ha w fazie 5-8 liści).

 

Źródło: Grzebisz 2003

 

Łączne zapotrzebowanie na składniki pokarmowe w przypadku rzepaku rozłożone jest na dwa okresy - jesień i wiosnę. W okresie jesiennym najistotniejsze jest to, by rośliny wykształciły silny system korzeniowy. Składa się na niego gruba szyjka korzeniowa,  w której gromadzą się substancje zapasowe gwarantujące dobre przezimowanie i szybki start wiosną oraz długi palowy korzeń, co najmniej 25 cm, z dużą ilość korzeni bocznych i włośników. Gwarantuje to szybkie uniezależnienie się od warunków klimatycznych, a głęboki system korzeniowy to lepsze pobieranie wody.

 

Programowanie plonu rzepaku odbywa się już jesienią! To w tym okresie pojawiają się  zawiązki rozgałęzień bocznych, a działania rolnika mają doprowadzić do tego, by potencjał plonotwórczy został wykorzystany w jak największym stopniu. Błędy, które zostaną popełnione podczas nawożenia w tym czasie, zazwyczaj są już nie do naprawienia wiosną. Nawożenie powinno być tak zaplanowane, aby umożliwić roślinie wytworzenie silnej, dobrze zbudowanej rozety oraz głębokiego sytemu korzeniowego. W tym przypadku należy przede wszystkim zapewnić roślinie odpowiedni poziom dostępności fosforu, potasu oraz azotu. Fosfor odpowiedzialny jest za budowanie sytemu korzeniowego i dostarczenie roślinie energii. Z pierwiastków drugoplanowych, już w jesiennym nawożeniu, powinniśmy uwzględnić magnez oraz siarkę, aby pierwiastki te nie wpłynęły na ograniczenie plonu w trakcie rozwoju wiosennego.

Przy ustalaniu dawek nawozów potasowych i fosforowych oczywiście kierujemy się poziomami zasobności w przyswajalne składniki z gleby. Na uwadze należy mieć także ilość składników pokarmowych z resztek pożniwnych (słoma), czy też stosowanych nawozów naturalnych (obornik, gnojowica).

Pozostawiona na polu słoma jest przede wszystkim bardzo cennym źródłem potasu,  zawiera również azot, fosfor, magnez i bezcenne mikroelementy. Do najważniejszych elementów decydujących o efektywności udostępniania składników pokarmowych należy rozdrobnienie pozostającej na polu słomy do długości max 8 cm, zapewnienie odpowiedniego tempa mineralizacji poprzez dostarczenie azotu ( na 1kg słomy 7-10 kg N) oraz wymieszanie z glebą.

Na tak przygotowanym polu możemy założyć, że z przyoranej słomy, w pierwszym roku  mineralizacji, do wykorzystania przez rzepak będziemy mieli w przypadku słomy zbożowej około 50-60 kg K2O

Nie należy zapominać, że materia organiczna jest również magazynem wody, co w naszych warunkach jest szczególnie istotne.

 

RAPOOL Polska Sp. z o.o.

ul. Straszewska 70

62-100 Wągrowiec
Polska, woj. wielkopolskie
telefon: +48 (67) 26 80 710

faks: +48 (67) 26 80 715

Dane  rejestrowe

RAPOOL Polska Sp. z o.o. :

Sąd Rejonowy w Poznaniu
XXI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego
KRS: 0000142209,
Kapitał zakładowy: 1.600.000 PLN,

Zarząd: Andrzej Duszejko, Leszek Goliński, Johannes Peter Angenendt, Dietmar Brauer